Zasięgiem widoczności nazywamy największą odległość, z której znajdujące się w danym rejonie żeglugi obiekty, mogą być widoczne ze stanowiska obserwatora.

Trzeba pamiętać, że na zasięg widoczności wpływa szereg czynników geograficznych i fizycznych co w rezultacie daje nam geograficzny zasięg widoczności i fizyczny zasięg widoczności.

W nawigacji koncentrujemy się bardziej na geograficznym zasięgu widoczności (tzw. zasięg geometryczny) – jest to największa odległość mierzona wzdłuż powierzchni kuli ziemskiej z której teoretycznie mógłby obserwator zobaczyć obiekt nawodny lub naziemny. Zależy ona od krzywizny ziemi, wysokości obserwowanego obiektu, wysokości oczu obserwatora.

Geograficzny zasięg widoczności na morzu (D) obliczamy ze wzoru praktycznego:

D = 2,08 (√H + √z) (Mm),

gdzie:

H- wysokość obiektu obserwowanego,

z – wysokość oczu obserwatora.

Z równania powyższego bezpośrednio wynika, że odległość widnokręgu w milach morskich równa geograficznemu zasięgowi widoczności obiektów znajdujących się na widnokręgu, co możemy w przybliżeniu wyrazić wzorem:

D= 2,08 √z